سازمان درفش کاويانی

صفحه نخست

جاسوسان جمهوری اسلامی در آلمان با زیر نویس فارسی

 

امروز فقط اتحاد

 

Urgent Appointment with Secretary General Requested


Dear Mr. Secretary-General:


As I just conveyed to your office by phone, my name is Manouchehr Ganji, former Dean of Tehran University Law School and for seven years Special Rapporteur of the United Nations on the question of Apartheid and Racial Discrimination in southern Africa as well as the UN Special Rapporteur for the study of the Situation of Economic, Social and Cultural Rights in all UN member countries. I have also served - for a total of ten years - as a member of the Sub-commission on prevention of Discrimination and Protection of Minorities and a member of the Committee on Human Rights responsible for the compliance of ratifying states with provisions of the Covenant on Civil and Political Rights. I have been heading the Organization for Human Rights and Fundamental Freedoms for Iran for the past twenty-nine years..
 
As you are aware, the ongoing harsh and inhuman treatment of the Iranian people by the authorities has led to the death and severe injuries of many innocent individuals and the arrest, imprisonment and torture of thousands of Iranians. In view of the continued silence on the part of the United Nations principal organs and mindful of the fact that Iran is also a member of the UN Covenant on Civil and Political Rights, I respectfully request an urgent meeting with Your Excellency on behalf of millions of  Iranians for the purpose of discussing the horrific prevailing situation of gross and systematic violations of human rights in my country which are contrary to the provisions of the United Nations Charter and related instruments in the field of human rights to which Iran is a Party.

I look forward to hearing the appointment date and time at your earliest convenience.

Respectfully yours,
Manouchehr Ganji
Professor of International Law and Organizations

Dr. Manouchehr Ganji's Staunch Warning to the Mullah Regime in Iran (June 23, 2009)

استراتژی 6 گانه برای رسیدن به پیروزی


 
استراتژی اول: تداوم اعتراضات
تداوم راه‌پیمایی‌ها و اعتراضات عمومی تا دست‌یابی به عقب‌نشینی‌های روشن‌که در بدنه‌ی رژیم ترک می‌اندازد، مورد توجه اعضای این جنبش است. جنبش‌های رنگین یا مخملی تنها با تداوم اعتراضات توانستند رژیم‌های خودکامه را به زانو در بیاورند. آن طور که از قرار‌های مردم در راهپیمایی‌های هفته‌ی پایانی خرداد بر می‌آمد اعتراضات ادامه پیدا خواهد کرد.
استراتژی دوم: نافرمانی مدنی
مجموعه‌ی قوانین مصوب رژیم استبدادی مثل ضرورت کسب مجوز برای ابتدایی‌ترین اعمال و رفتارها مثل اعتراض یا بیان نظرات یا تجمع اعتراضی در همه‌ی شرایط بالاخص در هنگامه‌ی یک جنبش گسترده قابل نقض هستند. این قوانین توسط مجالسی به تصویب رسیده‌اند که به نحو غیردمکراتیک شکل گرفته‌اند و مصوبات آنها در واقع مصوبات حکومت مطلقه و مبتنی بر اراده‌ی فردی حاکم مطلق است. مجالسی که با نظارت استصوابی شکل گرفته‌اند و انتخابات آنها با نظارت شورای نگهبان برگزار شده از هیچ مشروعیتی برخوردار نیستند. از این جهت شهروندان می‌توانند در ادامه با نپرداختن مالیات یا قبض آب و برق و گاز و تلفن و مانند آنها دولت مستبد را به زانو در آورند.
استراتژی سوم: جلوگیری از خشونت و خون‌ریزی
علی‌رغم مشی غیرخشونت‌آمیز این جنبش، حکومت به سرکوب شدید در دو روز اول پس از انتخابات دست یازید. ۲۵ خرداد ورود حکومت به فاز آدم کشی بود. اما تظاهرات‌کنندگان کاملا دقت دارند که در فضای منتهی به خشونت قرار نگیرند. خامنه ای در جلسه‌ای به فرماندهان خود گفته بود که برای حفظ «نظام» می‌توانند تا یک میلیون را نیز قتل عام کنند. منتقدان و مخالفان رژیم  با علم به این موضوع و پایان‌ناپذیری قساوت رژیم می‌ توانند در عین پافشاری بر خواست‌های خود از خون‌ریزی بیشتر جلوگیری کنند.
استراتژی چهارم: ریزش نیروهای وفادار به رژیم
تداوم اعتراضات و اقدامات خشونت آمیز رژیم موجب ریزش در نیروهای وفادار به آن می شود. استعفای رئیس دانشگاه شیراز ،تمرد از فرمان سردار فضلی و.... این ریزش حتی پیش از انتخابات آغاز شد تا آنجا که باورمندان به فاشیسم مذهبی مثل دکتر رضا داوری نیز از احمدی‌نژاد فاصله گرفتند.

استراتژی پنجم: اعتصاب عمومی کارکنان دولت و کسبه
اگر اعتراضات عمومی از سطح دانشجو و روشنفکر و معلم و کارگر به کسبه که پایگاه اجتماعی راست سنتی است و در این انتخابات با شک و تردید به دولت نظامی و امنیتی احمدی‌نژاد می نگریست سرایت یابد دیگر حکومت نمی‌تواند آن را نادیده بگیرد. ادارات دولتی، دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی، حمل و نقل شهری و کلیه‌ی آحاد جامعه آماده اعتصاب هستند. تعطیلی کلیه‌ی بازارها  رژیم رابه زانو در می آورد . اعضای جنبش  به دنبال آنند که این راهپیمایی‌های غیر خشونت آمیز تداوم پیدا کند تا به اعتصاب عمومی کسبه و کارکنان دولت بیانجامد. تا زمانی که اعتصابات عمومی به کسبه و کارکنان دولت سرایت نکرد، رژیم شاهنشاهی از پای در نیامد. ادامه‌ی سرکوب جنبش سبز و ادامه‌ی اعتراضات عمومی در یک نقطه کارکنان دولت و کسبه را به جنبش پیوند خواهد زد. اعلام استعفای اساتید دانشگاه صنعتی شریف و اساتید دانشگاه تهران نقطه‌ی آغازی برای بسط جنبش به بدنه‌ی کارکنان دولت و سپس کسبه است.
استراتژی ششم: استفاده از شبکه‌های اجتماعی مجازی
بستن رسانه‌های رسمی مثل مطبوعات و سایت‌های اینترنتی و ایجاد اختلال در مجراهای معمول ارتباطی مثل ارسال پیامک در شبکه‌ی ارتباطی جنبش خللی وارد نیاورده است. توییتر، فیس بوک و یاهو مسنجر و فرستادن ایمیلهای گروهی در عین یافتن راه‌های گریز از فیلترهای حکومتی ابزارهای ارتباطی این جنبش بوده‌اند. این ابزارها هم عامل سازماندهی و هم انتقال اخبار به رسانه‌های جهانی بوده‌اند

 

 

عوامل سرکوب ملت ایران را شناسایی کنیم

 

 

 

سازمان جهاني نويسندگان
كميسارياي عالي حقوق بشر
شبكه جهاني حقوق بشر
فدراسيون جهاني نويسندگان
موسسه بين المللي مطبوعات
سازمان ديدبان حقوق بشر
سازمان بين المللي ضد شكنجه
انجمن منع شكنجه
ديوان اروپائي حقوق بشر
شوراي حقوق بشر
گزارش گران بدون مرز

 

هموطن شما ميتوانيد شكايات و اطلاعات خود در قبال اعدامها ، زجر و شکنجه و  سایراعمال خلاف موازين بين المللي حقوق بشر در ايران را با استفاده از تلفن،فاكس و پست الکترونیک و دیگر آدرسها  به اطلاع رهبران کشورهای دنیا و همچنین مجامع بين المللي حقوق بشر از جانب خود و ساير هموطنان برسانيد

 

عکسهای قیام مردم ایران

شهرهای ایران شاهد ناآرامی ها و درگیری هایی در اعتراض به نتایجی است که از سوی وزارت کشور به عنوان نتیجه قطعی دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری اعلام و از سوی رهبر ایران نیز تأیید شده است. برای دیدن عکسها  اینجا را کلیک کنید.

  

 

print