قطعنامهى ۱۳۵/ ۴۷
مصوّب مجمع عمومى، مورخ ۱۸ دسامبر۱۹۹۲
مجمع عمومى
با تاييد مجدد اين كه يكى از اهداف اصلى
ملل متحد، طبق منشور آن، اعتلا و حمايت از رعايت حقوق بشر و
آزادىهاى اساسى براى همگان ، بدون تمايز نژاد، جنس، زبان يا
مذهب است،
با تاييد مجدد اعتقاد خود به حقوق اساسى
بشر، به منزلت و ارزش شخصيت انسان، به برابرى حقوق مردان و
زنان و ملت ها، بزرگ و كوچك،
با خواست اعتلاى احترام به اصول مندرج در
منشور ، اعلاميه جهانى حقوق بشر، كنوانسيون پيشگيرى و مبارزه
با جنايت كشتار جمعى، كنوانسيون بينالمللى در بارهى لغو
تمامى اشكال تبعيض نژادى، پيمان بينالمللى در بارهى حقوق
مدنى و سياسى، پيمان بينالمللى در باره ى حقوق اقتصادى،
اجتماعى و فرهنگى، اعلاميه در بارهى حذف تمامى اشكال
ناروادارى و تبعيض مبتنى بر مذهب يا اعتقاد و كنوانسيون مربوط
به حقوق كودك، و نيز در ساير معاهدات مناسب بينالمللى كه در
سطح جهانى يا منطقهاى تصويب شده و در قرارنامههايى كه ميان
دولتهاى گوناگون عضو سازمان ملل متحد منعقد گشته است،
با الهام از مفاد ماده ۲۷ پيمان بينالمللى
مربوط به حقوق مدنى و سياسى در بارهى حقوق افراد متعلق به
اقليتهاى قومى، مذهبى يا زبانى،
با توجه به اين كه اعتلا و حمايت از حقوق
افراد متعلق به اقليتهاى ملى يا قومى، مذهبى و زبانى در خدمت
ثبات سياسى و اجتماعى كشورهايى است كه اين اقليتها در آن
زندگى مىكنند،
با تاُكيد بر اين كه اعتلاى مستمر و تحقق
حقوق افراد متعلق به اقليت هاى ملى يا قومى، مذهبى و زبانى،
ضمن آن كه بخش جدايى ناپذير تحول جامعه در تماميت آن بوده و در
چهارچوبِ دموكراتيكِ مبتنى بر قانونيت است و مىتواند به تحكيم
دوستى و همكارى ميان مردمان و دولتها يارى رساند،
نظر به اهميت نقش سازمان ملل متحد در حمايت
از اقليت ها ،
با توجه به كارهايى كه قبلاْ در نظام ملل
متحد، به ويژه توسط كميسيون حقوق بشر، سوكميسيون مبارزه با
معيارهاى تبعيضآميز، و حمايت از اقليتها انجام شده و
سازمانهايى كه با استفاده از پيمانهاى بينالمللى مربوط به
حقوق بشر و ديگر قرارنامههاى بينالمللى مناسبِ مربوط به حقوق
بشر به منظور اعتلا و حمايت از حقوق افراد متعلق به اقليتهاى
ملى يا قومى، مذهبى و زبانى، ايجاد شدهاند،
با قيد اهميت اقدامات سازمانهاى
ميان-حكومتى ( اینتر گاورنمنتال ) و غيردولتى براى حمايت از
اقليتها و پيشبرد و حمايت از حقوق افراد متعلق به اقليتهاى
ملى يا قومى، مذهبى و زبانى،
اعلاميهى حاضر در بارهى حقوق افراد متعلق
به اقليتهاى ملى يا قومى، مذهبى و زبانى انتشار مىيابد:
ماده اول
۱ - دولت ها در قلمرو ى
خويش از موجوديت و هويت ملى يا قومى، فرهنگى، مذهبى يا زبانى
اقليتها حمايت مى كنند و به برقرارى شرايط تعالى اين هويت كمك
مى نمايند.
۲ - دولتها تدابيرى
قانونى يا غير آن كه براى رسيدن به اين هدف ها ضرورى ست،
اتخاذ مى كنند.
ماده ۲
۱ - افراد متعلق به
اقليتها ى ملى يا قومى، مذهبى و زبانى ( كه از اين پس افراد
متعلق به اقليت ها ناميده مىشوند) حق دارند از فرهنگ خود بهره
مند شوند، به مذهب خويش عمل كنند و از زبان خود در خلوت و در
اجتماع آزادانه و بدون هيچ گونه مداخله و تبعيض استفاده كنند.
۲ - افراد متعلق به
اقليتها حق دارند در حيات فرهنگى، مذهبى، اجتماعى، اقتصادى و
دولتى مشاركت كامل داشته باشند.
۳ - افراد متعلق به
اقليتها حق دارند در سطح ملى و ، بسته به مورد، در سطح منطقه
اى ، طبق روالى كه مغاير با قوانين ملى نباشد، در تصميماتى كه
مربوط به اقليت آن ها يا منطقه اى ست كه در آن زندگى مى
كنند، سهم مؤثرى داشته باشند.
۴ - افراد متعلق به
اقليتها حق دارند انجمنها ى خويش را ايجاد و اداره كنند.
۵ - افراد متعلق به
اقليتها حق دارند بدون هيچ تبعيضى، با ساير اعضاى گروه خود و
با كسانى از ديگر اقليتها، رابطه ى آزاد و صلحآميز بگيرند و
حفظ كنند و نيز در فراسوى مرزها با شهروندان كشورها ى ديگرى كه
از طريق منشاء ملى يا قومى يا تعلق مذهبى يا زبانى پيوند دارند
رابطه برقرار كنند.
ماده ۳
۱ - افراد متعلق به
اقليتها مىتوانند حقوق خود، به ويژه حقوقى را كه در اعلاميه
ى حاضر آمده است، به صورت فردى و نيز با ديگر اعضاى گروه خود
به صورت جمعى، بدون هيچ گونه تبعيض، اعمال كنند.
۲ - افراد متعلق به
اقليتها به خاطر اِعمال يا عدم اِعمال حقوق مذكور در اعلاميه
ى حاضر نبايد به هيچ شكل متحمل آسيبى شوند.
ماده ۴
۱ - دولتها، در صورت
لزوم، تدابيرى اتخاذ مىكنند كه افراد متعلق به اقليت ها
بتوانند به طور كامل و واقعى حقوق بشر و تمامى آزادى هاى اساسى
را، بدون هيچ گونه تبعيض و در شرايط برابرى كامل در مقابل
قانون، اعمال كنند.
۲ - دولتها تدابيرى
اتخاذ مىكنند به منظور ايجاد شرايط مناسبى كه به افراد متعلق
به اقليتها امكان دهد تا ويژگى هاى خود را عنوان كنند و
فرهنگ، زبان، سنت ها و نيز آداب و رسوم شان را ، جز در مورد
اعمالى خاص كه ناقض قوانين ملى و در تضاد با هنجارهاى جهانى
است، گسترش دهند.
۳ - دولتها موظفاند در
حد امكانات، تدابير خاصى اتخاذ كنند تا افراد متعلق به
اقليتها امكان يادگيرى زبان مادرى يا كسب آموزش به زبان مادرى
خود را داشته باشند.
۴ - دولتها موظفاند،
در صورت لزوم، تدابيرى در زمينهى آموزش اتخاذ كنند تا آگاهى
از تاريخ، سنتها، زبان و فرهنگ اقليتهايى كه در قلمروى آن ها
به سر مىبرند، تشويق شود. افراد متعلق به اقليتها بايد امكان
يادگيرى و شناخت جامعه در تماميت آن را داشته باشند.
۵ - دولتها موظفاند
تدابير خاصى اتحاذ كنند تا افراد متعلق به اقليتها بتوانند در
پيشرفت و توسع هى اقتصادى كشور خود به نحوى همهجانبه مشاركت
كنند.
ماده ۵
۱ - سياستها و
برنامههاى ملى با در نظر گرفتن كامل منافع مشروع افراد متعلق
به اقليتها تنظيم و به اجرا گذاشته مىشوند.
۲ - برنامه هاى همكارى
و مشاركت ميان دولت ها با در نظر گرفتن كامل منافع مشروع
افراد متعلق به اقليت ها تنظيم و به اجرا گذاشته مىشوند.
ماده ۶
دولتها موظف اند در
مسائل مربوط به افراد متعلق به اقليتها، به ويژه با تبادل
اطلاعات و دادههاى تجربى براى بالا بردن اعتماد و تفاهم
متقابل همكارى كنند.
ماده ۷
دولتها موظف اند براى
اعتلاى رعايت حقوق مذكور در اعلاميه ى حاضر همكارى كنند.
ماده ۸
۱ - هيچ يك از مواد
اعلاميه ى حاضر نمى تواند مانع انجام وظايف بينالمللى
دولتها در قبال افراد متعلق به اقليتها شود. به ويژه،
دولتها موظفاند با حسن نيت به وظايف و تعهداتى كه به عنوان
قرارداد يا توافق هاى بينالمللى به عهده گرفتهاند، عمل
كنند.
۲ - اعمال حقوق مذكور در
اعلاميه ى حاضر خدشهاى به برخوردارى هيچ كسى از حقوق بشر و
آزادىهاى اساسى شناخته شدهى جهانى وارد نمىآورد.
۳ - تدابيرى كه از جانب
دولتها براى تضمين برخوردارى واقعى از حقوق مذكور در اعلاميه
ى حاضر اتخاذ شده اند، اساساً نبايد به عنوان نافى اصل برابرى
موجود در اعلاميه ى جهانى حقوق بشر تلقىشوند.
۴ - هيچ يك از مواد
اعلاميه ى حاضر را نمىتوان چنان تفسير كرد كه هيچ گونه
اقدامى را عليه اهداف و اصول ملل متحد، از جمله عليه برابرى
كامل، تماميت ارضى و استقلال سياسى دولتها مجاز شمارد.
ماده ۹
نهادهاى تخصصى و ديگر سازمانهاى ملل متحد در
حوزه هايى كه در صلاحيت هر يك از آن هاست، به عملى شدن كامل
حقوق و اصول مذكور در اعلاميه ى حاضر كمك مىكنند.
