متن نامه هموطنان داخل کشور پاسخ به تلاشهای جنبش نافرمانی های مدنی 

بنام بخشنده بزرگ، آفريننده كلام ، خداوند انصاف ، داور برحق

 يارِ دور از من و همراهِ من !، حال كه هموطنانت در مسير بسيار سخت و در دنياي بي رحم ناعدالتي، بي دفاع در برابر سختي ها و ناملايمات زندگي، سر تسليم فرو آورده اند،  بدان كه تنها مبارزه آنها با اين جور و ظلم و بي عدالتي تنها  ذكر اورادي شده است كه هر صبح تا شام بر زبان مي رانند....

 حال كه  توان هر گونه مبارزه با موانع سعادتشان از آنها ربوده شده است و امنيت و سلامت خود را از دست داده اند و تنها مبارزه اشان رساندن حرفهاي دلشان به خودشان است و نه به باعثان..........  

و حال كه در برابر اين همه ناملايمات و بلاها  بي دليل صبر را پيشه خود ساخته اند تا بقول خود صاحب اصلي اين زمان فرا برسد و با اين اعتقاد پوچ يكديگر را به قعر ناداني و جهل فرو برده اند .....

تنها وجود اشخاصي مانند شماست كه مي تواند چراغ راه اين خاموش ذهنان باشد ....

بدان براي صحرايي كه ما در آن زندگي مي كنيم نام مستعار بهشت گذاشته اند كه حتي جويباري از رحمت الهي ديگر در آن جاري نيست ...... صورت هيچ بچه اي ديگر مثل گل نيست .......  خنده اي از اعماق دل بر لب هيچ كس جاري نيست  ....... دستي از روي مهر بر شانه هيچ كسي  نواخته نمي شود ..........

امنيت و آينده و حتي نام زندگي و نام وطنمان  به سخره گرفته شده و اونقدر اين بي خردان زندگي را به فساد كشانده اند تا بتوانند  بقول خود صاحب اصلي اين زمان  را در شرايطي كه بايد، به ظهور برسانند تا بتوانند بر طبق افكار پوسيده و مربوط به 1400 سال پيش كه بي دينان براي دينداران وضع كردند  خود پا بر ركاب او باشند ........

دليل هاي زيادي وجود داره تا بتونم بهت بگم چه بر سر ما مي رود و ما را  چطور وقتي خوابمان نمي آيد مجبور مي كنند خود را به خواب بزنيم ...........

نمي دانم اگر تكنولوژي و علم و دانش نبود ....... اگر افتخار و آزادگي مردان گذشته ام نبود  ....... اگر غرور مردان انديشمندي  چون شما كه وجود و زندگي خود را وقف بيدار كردن هموطنانشان  مي كنند نبود...... چه بر سرما مي رفت ..........

مطمئناً  هيچگاه پرده جهل و ناداني نه تنها از جلوي ديدگان انسانهايي كه خود را به خواب زده اند كنار نمي رفت بلكه هوشياران نيز به خوابي عميقتر فرو مي رفتند .......

بدانيد كه وجود شماست كه هر روز بر تعداد بيداران مي افزايد و خواسته و ناخواسته به فكر واداشته مي شوند ..... شايد هنوز در اين ميان باشند افرادي كه دلشان مي خواهد اين خواب بي خبري شيرين روزي به مرگ وصال دهد تا به بهشت وعده داده شده بروند ........ اما هستند كساني كه در انتظار صبح روشني هستند كه پس از خواب به خورشيد سلام دهند ........ همان صبحي كه خداوند به حق بعد از سياهي شب به سپيدي بر مي گرداند ....

اين دوران سياه بايد و بايد و بايد به سپيدي برسد ... اگرچه شب طولانيي است اما با افروختن چراغ دانش شما عالمان و آگاهان اين امر ميسر خواهد شد و ما خواهيم توانست فاصله بين اين شب را به سپيدي صبح فردا نزديكتر كنيم  ...........

من از جانب خود و همه اون كساني كه به كمك تو و يارانت  از خواب بيدار گشته ايم ،  تشكر مي كنم و از اين كه  در صدد چاره جويي بر آمده ايد ........ كه ما را  كه به شما تعلق داريم  .......... كه از گوشت و پوست و خون و حتي خاكي هستيم كه شما هستيد.......  را ياري دهيد،  تا خود بدانيم و بفهميم كه هستيد  ياراني اگر چه در دوردست.........  اما  دستاتون مي تونه درد ما رو بنويسه ...... باورمون كنه ......... و چاره اي براي پس گرفتن خانه ام از دست بي خانمان برسر راهمان بگذاره ............. من از دور دستي را مي بوسم كه بتونه با قدرتش كمر خميده مردمانم را صاف و كمر دشمن خنده و شادي هاي كودكانم را بشكند............  حتي اگر در آن دست تنها و تنها و تنها يك قلم باشد براي نوشتن خورشيد تا بتونه اميد رو در دل مردمانم روشن كنه ..........

چراغ دانش و علم تان همواره پرفروغ ......... صدايتان براي بيدار كردن آناني كه در خواب هستند همواره رسا ........ و دستتان براي گرفتن دستانمان هميشه گرم باشد .........................

در آخر ، نگذاريد آناني كه با صداي شما  بيدار شده اند با نشنيدن صدايتان به اجبار آنان را باز به خواب برند كه اينبار اين خواب مرگ آنها خواهد بود چرا كه تحمل بيداران براي آناني كه شبانه هستيمان را به تاراج مي برند بسيار سخت است ............